Συκοφαντική δυσφήμιση δικηγόρου από πρώην εντολέα μέσω διαδικτύου – Νομολογιακή προσέγγιση (ΜΠρΠειρ 4482/2026)

Δεκτή έγινε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά αγωγή προστασίας προσωπικότητας δικηγόρου, εξαιτίας συκοφαντικών αναρτήσεων που πραγματοποίησε πρώην εντολέας της στο διαδίκτυο, με το δικαστήριο να επιδικάζει το ποσό των 2.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Κατά τα πραγματικά περιστατικά που κρίθηκαν αποδεδειγμένα, η ενάγουσα, δικηγόρος και πιστοποιημένη διαμεσολαβήτρια με ειδίκευση σε υποθέσεις υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, είχε αναλάβει την εκπροσώπηση του εναγομένου, αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, με αντικείμενο τη διαμεσολάβηση με πιστωτικό ίδρυμα για ρύθμιση στεγαστικού δανείου. Παρά τη σημαντική προεργασία της, που περιλάμβανε επικοινωνία με τραπεζικά στελέχη, οργάνωση της διαδικασίας και σύνταξη σχετικού πρακτικού, ο εναγόμενος, δύο έτη μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης, προχώρησε σε δημόσια ανάρτηση στην επαγγελματική της σελίδα, υποστηρίζοντας ότι η δικηγόρος, αν και έλαβε την αμοιβή της, δεν ασχολήθηκε επαρκώς και δεν πέτυχε τα αποτελέσματα που –κατά τον ίδιο– είχε υποσχεθεί.

Το δικαστήριο έκρινε τους ισχυρισμούς αυτούς αναληθείς και συκοφαντικούς, επισημαίνοντας ότι ουδέποτε είχε δοθεί εγγύηση αποτελέσματος από την ενάγουσα, ενώ η συμφωνηθείσα αμοιβή αφορούσε συνολική και εκτενή εργασία που είχε συμφωνηθεί εξαρχής. Επιπλέον, οι επίμαχες αναρτήσεις κρίθηκε ότι περιείχαν απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς με σαφή κοινωνικοηθική απαξία, πλήττοντας σοβαρά την επαγγελματική φήμη και υπόληψη της ενάγουσας. Η δε διάδοσή τους μέσω διαδικτύου τις κατέστησε προσβάσιμες σε απροσδιόριστο αριθμό προσώπων, ιδίως δυνητικών πελατών, εντείνοντας τη βλάβη.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι ο εναγόμενος είχε ήδη καταδικαστεί αμετάκλητα σε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης κατ’ εξακολούθηση για τα ίδια περιστατικά.

Αντίθετα, ως προς δεύτερη ανάρτηση, στην οποία ο εναγόμενος εξέφραζε δυσαρέσκεια για τις υπηρεσίες και χαρακτήριζε την αμοιβή δυσανάλογη προς το αποτέλεσμα, το δικαστήριο έκρινε ότι πρόκειται για επιτρεπτή αξιολογική κρίση και έκφραση προσωπικής γνώμης, η οποία δεν υπερέβη τα όρια της ανεκτής φρασεολογίας σε πλαίσιο διαδικτυακής αξιολόγησης.

Επίσης, δεν θεμελιώθηκε αδικοπρακτική ευθύνη για ανακριβείς αναφορές του εναγομένου κατά τη διάρκεια ένορκης εξέτασης σε προανακριτική διαδικασία, καθώς αυτές απευθύνονταν αποκλειστικά σε αρμόδια όργανα της Πολιτείας, χωρίς πρόθεση εξύβρισης ή διάδοσης σε τρίτους.

Κατόπιν συνεκτίμησης των συνθηκών τέλεσης της πράξης, της βαρύτητας της προσβολής, του βαθμού υπαιτιότητας του εναγομένου, της ηθικής βλάβης της ενάγουσας, καθώς και της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των μερών, το δικαστήριο, εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας, έκρινε εύλογη την επιδίκαση ποσού 2.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση.

Δείτε την απόφαση στο dsanet.gr.