Προϋποθέσεις απονομής επικουρικής σύνταξης λόγω θανάτου συζύγου (ΣτΕ 2374/2025).

Η επιζώσα σύζυγος πρώην συνταξιούχου του Δημοσίου δικαιούται επικουρική σύνταξη λόγω θανάτου μόνο υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνει από το Δημόσιο κύρια σύνταξη από μεταβίβαση και όχι σύνταξη που απορρέει από ίδιο συνταξιοδοτικό δικαίωμα.

Με την υπ’ αριθμ. 2374/2025 απόφασή του, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκανε δεκτή αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης Διοικητικού Εφετείου, το οποίο είχε κρίνει εσφαλμένα ότι η αναιρεσίβλητη δικαιούται επικουρική σύνταξη από το Ε.Τ.Ε.Α.Μ. (και τους μετέπειτα φορείς Ε.Τ.Ε.Α., Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π.), λόγω θανάτου του συζύγου της, πρώην συνταξιούχου του Δημοσίου και ασφαλισμένου σε φορέα επικουρικής ασφάλισης που είχε συγχωνευθεί στο Ι.Κ.Α.-Τ.Ε.Α.Μ. κατ’ άρθρο 25 ν. 2676/1999.

Το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η επιζώσα σύζυγος δεν λάμβανε από το Δημόσιο σύνταξη λόγω θανάτου του συζύγου της, αλλά είχε επιλέξει και ελάμβανε κύρια σύνταξη από ίδιο δικαίωμα. Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν πληρούνταν οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη χορήγηση επικουρικής σύνταξης λόγω θανάτου.

Ειδικότερα, το ΣτΕ, ερμηνεύοντας τις διατάξεις των άρθρων 1 και 5 παρ. 1, 2, 3 και 7 του ν. 997/1979, του άρθρου 62 του ν. 2676/1999, καθώς και των άρθρων 5 παρ. 1 και 58 παρ. 8 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 166/2000), έκρινε ότι η χορήγηση επικουρικής σύνταξης από τον αρμόδιο φορέα (Ι.Κ.Α.-Τ.Ε.Α.Μ., μετέπειτα Ε.Τ.Ε.Α.Μ., Ε.Τ.Ε.Α., Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. και ήδη e-Ε.Φ.Κ.Α.) προϋποθέτει τη λήψη κύριας σύνταξης λόγω θανάτου από το Δημόσιο.

Δεδομένου ότι, κατά το χρόνο εφαρμογής του άρθρου 58 παρ. 8 του π.δ. 166/2000, απαγορευόταν η καταβολή δεύτερης σύνταξης από το Δημόσιο Ταμείο, η επιζώσα σύζυγος όφειλε να επιλέξει τη σύνταξη λόγω θανάτου του συζύγου της προκειμένου να θεμελιώσει δικαίωμα σε επικουρική σύνταξη. Η επιλογή της κύριας σύνταξης από ίδιο δικαίωμα απέκλειε τη σχετική αξίωση.

Η περίληψη της απόφασης είναι αναρτημένη στο adjustice.gr